216 - قرآن و راه درك اعجاز آن و همين مجلد از ص 216 تا 221 - انواع محتويات قرآن و از ص 221 تا 222 تقسيم ديگر در محتويات قرآن و مجلد 3 ص 64 - قرآن و ديگر كتابهاى آسمانى حق است . و مجلد 4 - ص 234 و 235 و از ص 253 تا 255 و از ص 261 تا 271 و مجلد 13 از ص 13 تا 18 و مجلد 14 از ص 129 تا ص 132 . اين كتاب الهى داراى زبانى گويا در بارهء همهء حقائق مربوط به انسان معنىدار و جهانى معنا داراست . اين زبان خاموشى نشدنى است ، زيرا سئوالات جدى حيات انسانها خاموش نخواهد گشت . اين كتاب تراوش مغزهاى محدودنگر بشرى نيست كه اگر يك بعد يا يك جهت از شئون انسانى را در زمانى معين بازگو كند ، از بيان ابعاد يا از جهات ديگر در همهء زمانها ناتوان گردد . محال است كه آن زبان گويا كه مىگويد : * ( وَالْعَصْرِ إِنَّ الإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَتَواصَوْا بِالْحَقِّ وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ ) * [ العصر ] ( سوگند به عصر ، قطعا انسان در خسارت است مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالحه بجاى مىآورند [ اى مردم همديگر را به حق سفارش كنيد و همديگر را به صبر توصيه نماييد ] هرگز به خاموشى نخواهد گراييد . آن زبان ناطقى كه مىگويد : * ( كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ) * [ المدثر آيهء 38 ] ( هر نفسى در گرو آن چيز است كه براى خود اندوخته است ) هرگز از كار نخواهد افتاد . آرى ، اى انسان ، اين جمله كه * ( وَتِلْكَ الأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ ) * [ آل عمران آيه 140 ] و اين روزگاران ( شكستها و پيروزيها ، آباديها و خرابىها و تمدنها در بروز و اعتلا و سقوط و غير ذلك ) در جريان قانونى خود ، با تناوب سراغ انسانها و جوامع آنان را مىگيرد ، هرگز تازگى خود را از دست نخواهد داد . كتابى كه حد اقل ششهزار جملهء جاودانى مانند مطالب فوق براى بشريت آورده است ، همواره گويا خواهد بود .